Typy wyjść enkoderów i sposoby ich podłączania

Portal Automatyki Pomiarów i Elektroniki zaprasza do zapoznania się z cyklem artykułów dotyczących standardów układów wejść - wyjść. W obecnym artykule przedstawione zostaną typy wyjść występujące w enkoderach inkrementalnych. Pokazane zostaną także sposoby podłączania enkoderów inkrementalnych do różnego typu najczęściej spotykanych wejść w urządzeniach automatyki.
Sygnały wyjściowe w enkoderze inkrementalnym
Enkoder inkrementalny posiada zazwyczaj dwa sygnały wyjściowe, oznaczane najczęściej jako A i B. Są to sygnały prostokątne (0 lub 1) przesunięte względem siebie w fazie o 90. Dzięki przesunięci tych dwóch sygnałów możliwe jest odczytanie kierunku obrotów enkodera. Poniższy rysunek przedstawia przebiegi na wyjściach A i B enkodera. Szerokość impulsów zależy od prędkości obrotowej i rozdzielczości enkodera (ilości impulsów generowanych na pełen obrót).
Rys.1 Przebiegi na wyjściu enkodera inkrementalnego w zależności od kierunku obrotów.
Oprócz sygnałów A i B enkodery posiadają często dodatkowy sygnał C (zwany indeksem lub zerem), który generowany jest w postaci krótkiego impulsu raz na pełen obrót osi enkodera (nie jest on jednak konieczny do odczytu prędkości, pozycji czy kierunku obrotów enkodera, dlatego zostanie pominięty w dalszych opisach).
W enkoderach sygnały A i B występują czasami dodatkowo w postaci zanegowanej (/A, /B). Przykładowo, jeśli na wyjściu A jest stan wysoki (np. +24 V) na wyjściu zanegowanym /A jest 0V i odwrotnie. Wyprowadzone wyjścia proste (A, B) i zanegowane (/A, /B) pozwalają na przesyłanie sygnału kwadratury na większe odległości, gdyż sygnał taki jest bardziej odporny na zakłócenia (sygnał różnicowy).
Typy wyjść enkoderów inkrementalnych
W enkoderach inkrementalnych występują najczęściej wyjścia typu Open Collector, Line Driver, Push-Pull, TTL. Poniżej zostaną dokładnie omówione.
Wyjście typu "Open Collector" - OC
Wyjście typu Open Collector (NPN) stosowane jest dla wejść sterowników typu źródło (source). W stanie załączenia (sygnał enkodera = 1) na wyjściu typu OC panuje stan 0V (zwarcie do GND). W stanie wyłączenia na wyjściu brak jest sygnału (wyjście "wisi" w powietrzu).
Podstawową zaletą tego typu wyjścia jest niski koszt wykonania. Z racji na sporą podatnośc na zakłócenia, wyjście to nie nadaje się na przesyłanie sygnałów na większe odległości (> 10m) lub w miejscach, gdzie występują duże zakłócenia.
Dla tego typu wyjścia nie występują sygnały zanegowane (/A,/B).
Rys.2 Wyjście typu Open Collector (OC).
Wyjście typu "Push-Pull" - PP
Wyjście typu Push-Pull posiada dwa stany aktywne. W stanie załączenia na wyjście podawane jest napięcie zasilania (+VCC) , a w stanie wyłączenia na wyjście podawany jest sygnał masy (GND).
Główną zaletą tego typu wyjścia jest zdolność do przesyłania większych prądów (brak stanu w którym wyjście wisi w powietrzu, brak stanów nieustalonych doprowadzanych do wejścia sterownika). Pozwala to na przesyłanie sygnałów na znacznie większe odległości oraz na pracę w zakłóconym otoczeniu.
Â
Â
Rys.3 Wyjście typu Push-Pull (PP).
Â
Wyjście typu "Line Driver" - Nadajnik Linii
Wyjście typu Line Driver (Nadajnik Linii) zbudowane jest tak jak wyjście typu Push-Pull lecz oprócz wyjść A i B występują także dodatkowe sygnały zanegowane (/A, /B), pozwalające na różnicowe przesyłanie sygnałów, co zwiększa maksymalny zasięg transmisji.
Wyjście tego typu pozwala na obciążenie prądem do 30mA, a napięcie wyjściowe w stanie wysokim wynosi zazwyczaj +5V.
Â
Â
Â
Rys.4 Wyjście typu Line Driver (Nadajnik Linii).
Â
Wyjście typu TTL
Zdarzają się enkodery (zasilane najczęściej z +5V) posiadające wyjście w standardzie TTL, które zbliżone jest do wyjścia typu Push-Pull. Różnica polega na przystosowaniu wyjścia do poziomu napięć akceptowalnych przez układy cyfrowe, w których stan wysoki (1) jest uznawany za napięcie > 3,6V, a stan niski (0) za napięcie <0,2V. Dlatego na wyjściu takiego enkodera występuje stan niski 0...0,2V lub stan wysoki 3,6...5V. Prąd pobierany z takiego wyjścia, o ile producent nie poda inaczej, nie powinien przekraczać 20mA.
Wyjście TTL może występować także jako Line Driver - wówczas enkoder posiada dodatkowe sygnały zanegowane /A i /B, które również pracują w standardzie napięć TTL.
Podłączanie enkodera inkrementalnego
Sposób podłączenia enkodera inkrementalnego do sterownika (czy innego układu współpracującego z enkoderem) uzależniony jest od typu wyjścia enkodera oraz typu wejścia sterownika. Zależy także od napięcia zasilania enkodera.
Enkodery o zasilaniu 12...24 VDC (Open Collector, Line Driver, Push-Pull)
Enkodery zasilane napięciem 12...24V posiadają zazwyczaj wyjścia w standardzie Open Collector, Push-Pull lub Line Driver. Mogą być podłączane do wejść (zazwyczaj optoizolowanych) przyjmujących napięcia w standardzie 24V. Enkodery te mogą być także podłączane do wejść optoizolowanych pracujących w standardzie 5V, jednak wówczas niezbędne jest dodanie rezystora ograniczającego prąd w szereg z liniami danych. Wartość takiego rezystora powinna wynosić około 1,5 Kohm.
Poniżej przedstawiono przykłady możliwych podłączeń w zależności od typu wyjść enkodera i typu wejść sterownika.
Enkodery z wyjściem typu Open Collector
Enkodery o wyjściach typu Otwarty Kolektor mogą mogą współpracować tylko z wejściami różnicowymi (Rys.5) (osobno sygnały + i - dla każdego z wejść). Po dodaniu dodatkowych rezystorów podciągających mogą sterować także wejściami pracującymi w standardzie TTL (Rys.6).
Enkodery z wyjściem typu Push-Pull
Enkodery z wyjściami typu Push-Pull mogą sterować zarówno wejściami ze wspólną masą (Rys.7), wspólnym sygnałem + (nie pokazano) jak i wejściami różnicowymi (Rys.8).
| Rys.7 Enkoder z wyjściem typu PP podłączony do sterownika z wejściami ze wspólną masą. | Rys.8 Enkoder z wyjściem typu PP podłączony do sterownika z wejściami rożnicowymi. |
Enkodery z wyjściem typu Line Driver
Enkodery z wyjściami typu Nadajnik Linii mogą współpracować z wejściami ze wspólną masą (Rys. 9). Można je także podłaczyć jak enkoder z wyjściem Push-Pull do wejścia różnicowego (Rys. 8) jednak z racji na dostępny sygnał prosty i zanegowany dedykowane są do współpracy wejściami rożnicowymi podłączonymi jak na Rys. 10. Takie podłączenie zapewnia najlepszą odporność na zakłócenia i pozwala na przesyłanie sygnałów na znacznie większe odległości niż dla innych przypadków.
Enkodery o zasilaniu +5V (TTL)
Rzadzej spotykane w automatyce. Enkodery te zasila się zawsze stałym napięciem +5V, a ich wyjścia wykonane są zazwyczaj w standardzie TTL. Enkoder taki może być podłączony do sterownika posiadającego wejścia w standardzie TTL, lub 5V. Enkoder ten nie będzie działał ze sterownikami, które wymagają podawania sygnałów +12...+24V.
Â


